سیب که می بینم

                دلم می خواهد

                          تمام نارنجک های دنیا را بجوم

م.و.ا                  

                                              

 هر شب

                 گلهای قالی 

                                         می چرخند و

                                                       می چرخند

 آنقدر

                که کف پاهایم

                                طراوت سر انگشتان مادر بزرگ را

                                                                           لمس می کنند

م.و.ا           

لمس پنجره ی

                     دخترکی کور          

                      پسرکی   کر

و پژواک صدای

                       کودکی لال را

هر روز

               هورت می کشد

                                       لمس کال آرزو

م.و.ا                            

پر می شود

         سیبل زندگی من

                             با دانه دانه

                                              نگاه اشتباه تو

م.و.ا       

یادم میاد، وقتی که دختر کوچیکی بودم و انگشتهام تازه ، یاد گرفته بودند که نقاشی بکشن . شبی که

 خیلی تب داشتم،  پدرم با خنده،  بلندم کرد و تن خیسم رو تکیه داد رو بالش . دفتر نقاشی  رو گذاشت

 تو بغلم و یکی از صفحاتش رو باز کرد و گفت : چی می بینی ؟ گفتم :  یه صفحه سفید . دوباره پرسید : چی

 می بینی ؟ و من باز هم گفتم : فقط یه صفحه ی سفید .

چشمهای پدرم سرخ شد چند لحظه رو صورتم خیره موند . بعد گفت :دخترم تو دیگه بزرگ شدی باید خیلی

  چیزها رو ......... اگه یه مرد ،تو این صفحه ی سفید چیزی بکشه ،همه باور میکنن ،هر چیزی رو که اون

 بگه .اون می تونه  یه کلنگ بکشه ولی به همه بگه که یه مداد کشیده. همه دوست دارن که باور کنن ، حرفهای

 یه مرد،  عاقلانه و درسته .

ولی دخترم اگه تو چیزی بکشی، دیگران وقتی که می خوان ،نقاشی تو رو ببینن ،عینکی به چشمهاشون میزنن

 که رو شیشه هاش، چیزی کشیده شده ،که دوست دارن، ببینن . اگه مدادی کشیده باشی اونها خواهند گفت که

 اون یه کلنگ یا یه گیلاس پر و یا یه کُنده ی درخت سوخته است  . اونها دوست دارند تو رو سفید ببینن که

 بتونن از توش هر طرحی که ، دوست دارن ببینن رو ، در بیارن . توسفیدی ، مثل صفحات این دفتر ، یعنی

  هرچیزی بهت می چسبه ، اصلا مهم نیست که واقعییت چیه ، چون همه دوست دارن ،حتی زنهای دیگه ، که

هر حرف مسخره ای که ،  در مورد یه زن زده میشه رو، باور کنن و کلی بخندن.

آب دهنش رو قورت داد و ادامه داد

این دفتر رو بهت دادم که فقط، روی صفحات سفیدش ، گریه کنی ، تا هر وقت که نقاشی جدیدی کشیدی و کسی

 باور نکرد ،کلی براشون دلیل اوردی و جنگدیدی ولی فهمیدی که نمی تونی این وسیله ی تفریح و خنده ی مردم

 رو، ازشون بگیری ، با دیدن جای اشکهای خشک شوده ات رو صفحات  سفید دفترت ، بتونی جلوی ریختن

 اشکهات رو پیش اونها  بگیری .

تنها این دفتر ، نقاشی رو که میکشی ، حرفی که میزنی و چیزی رو که  هستی  ، باور داره . پس فقط اون

  لیاقتش رو داره، که اشکهای تو رو لمس کنه . همیشه پیش خودت نگهش دار.

دفترم رو بستم و محکم ، بغلش گرفتم . سرخی چشمهای پدرم کمتر شد، آروم پیشونی ام رو بوسید ورفت.

دفترم رو باز کردم ، قطره ی اشکم ،روی اولین صفحه ی سفیدش رو، خیس کرد.

م.و.ا           

دارم سعی میکنم با تصویر  مفاهیم رو بیان کنم

فقط خیلی ناشیم آخه خیلی تازه کارم

مثلا برای یک موضوع چند تا اتد زدم  همش شبیه هم شده

 ولی مطمعنا با راهنمایی دوستان کارم بهتر میشه

  برای این موضوع یه دونه هم کاریکاتور کشیدم

خیلی ببخشید با موس بهتر از این نمی تونستم بکشم

آخه من که کاریکاتوریست نیستم

شما از جنبه مفهومی نگاه کنید

 م.و.ا           

یل گوجاغین دا

        جانی مین زرهَ لَری

                                       کِئجه کِئجه

                                                        چیغیریر

دیر گئو یون   شیشه نی

                جانی می   سوپوروپ

                                            حصرت یلی

گئویو ن

   لااقل

              گُئون ایشیغی

                                سوپورسون

یئرون اوستون د کی

                                    قلان سایه می

م.و.ا                   

روی تنم

            سیمان ریختند

                          کاشی کشیدند

                                            راه رفتند

چه کسی میتواند بگوید

دیگر رودخانه نیستم؟

هنوز هم باران

             از لای سنگها

                           قطره قطره

                                         جانم را

                                                        خیس میکند

هنوز هم قورباقه ها

                     به شوق جاری شدن آب

                                                   روی سرم

                                                                   قور قور میکشند

هنوز هم تخم ماهی ها

                    لای شنهای تنم

                                        پنهان مانده است

چه کسی میتواند بگوید

دیگر رودخانه نیستم؟

 تو گفتی

یادت هست ؟

هنوز هم

          وقتی طوفان شود

                          سیلاب

                              جای فشار قدمهایشان

                                                   بر سینه ام را

                                                           خواهد شکافت

چه کسی میتواند بگوید

دیگر رودخانه نیستم   ؟

         تقدیم                                               

  به بالیقلو چای                              

 م.و.ا  

چو بالیرام

                جان وِرَء وِرَء

بارماق بارماق

             بال

                          قوئیر سان بؤغازی ما

گیزدین دَ

       گولاغی ما دئییر سن

                  قووت ایستیر

                                 جانی چیخ ماق

                                                               دا

 م.و.ا